5 tips voor je vluchtkoffer

Maandagochtend, 13 januari 2020

5 tips voor je vluchtkoffer

Ik kreeg laatst de vraag van een hoogzwangere of ik nog tips had om in een vluchtkoffer te doen. Nou, bij mij met stip op nummer 1 staat: schoenen! Niet waar je het eerst aan denkt. Staat ook niet op lijstjes. Maar als je thuis wilt gaan bevallen, doe dan schoenen in je vluchtkoffer. Ik zou thuis bevallen, maar na 1,5 uur persweeën werd toch besloten dat ik zo snel mogelijk naar het ziekenhuis moest omdat het hartje dipte. Ik werd met de ambulance met spoed opgehaald (dus alle toeters en bellen), ik was zo in mijn eigen wereldje dat ik zelf niet eens echt doorhad wat er gebeurde. 


1. Schoenen dus. Niet waar je het eerst aan denkt, maar ik moest op mijn fleece-sokken naar huis. Gelukkig dacht ik daar dan wel aan hartje zomer met 35 graden.


2. Pak niet teveel in. Ik was in het ziekenhuis voor een nachtje en had zó veel bij me! Kleding voor jou en de baby (dubbel, want van jou kan dat wel eens heel snel vies worden). Voor de baby hebben ze echt alles in het ziekenhuis wel, zoals luiers. Dus niet zoals ik een tas voor mezelf inclusief boeken, tas voor manlief én een volledig ingepakte luiertas (wist ik veel dat ik geen slabbetje nodig had).


3. Boeken/tijdschriften... Óf je ligt met een ruggenprik te spacen (dat hoop ik dan maar), óf met weeën te concentreren op de pijn, óf je hebt een baby waar je naar kijkt. Je gaat dus echt geen boek of whatever lezen als je net bevallen bent. Voor de man overigens tijdens de ruggenprik wel een idee om een tijdschriftje in te pakken, die zou zich weleens kunnen vervelen als jij daar in je eigen wereldje ligt.


4. Vergeet die luiers voor jezelf uit het kraampakket. Dat zit echt verschrikkelijk en je voelt je al overreden door een colonne vrachtwagens. Kotex Maxi Super zit vele malen beter, en werd bij mij aangeraden door mijn kraamzorg.


5. CAMERA. Echt, last but certainly not least, de camera mag je niet vergeten. Ook als je denkt, mwah, ik hoef daar echt geen foto's van hoor. Zelfs de superstoere mama's kunnen een traantje wegpinken als ze toch die goede foto's zien van tijdens of net na de bevalling. Ik had er geen keuze meer in, maar onze verloskundige bleef nog even in het ziekenhuis en maakte voor mij heel dierbare foto's. Ik kan er nóg emotioneel van worden als ik er zelfs maar aan denk dat ik ze heb.


Als je een dosis genieten kon inpakken zou ik dat ook aanraden. Het gaat zó snel allemaal, zuig het in je op, die eerste momenten met je newborn. De geluidjes, dat heerlijke knuffelen... Oh echt, de pijn ben je écht niet zomaar vergeten, maar het is het zó waard allemaal! Ik zou het zo weer overdoen, eh, nee twee is echt voldoende.


Liefs,

Diana

Yummy, cookies! Nee sorry, deze kun je niet eten. Maar lees het vooral even door zodat je weet wat ik (of mijn website) met je gegevens doe.

Lees meer
Accepteren