The struggle is real

Maandagochtend, 24 februari 2020

The struggle is real

Ik denk dat het de vraag is van iedere moeder of misschien wel iedereen, kinderen of geen kinderen; hoe combineer je werken, kinderen, aan jezelf denken, etc met elkaar. Vaak gaan we helemaal op in iets. Voor de een is het de kinderen, voor de ander het werk, maar altijd is er wel iets wat er onder lijdt. Voor mij geldt het ook helemaal. Het is wel echt makkelijker nu ik een eigen bedrijf heb, maar ook weer niet. Ik kan thuis zijn en me helemaal richten op de meiden als ze bijvoorbeeld ziek zijn, of me op een andere manier nodig hebben. Ik heb ook echt meer energie dan toen ik in loondienst werkte. Maar mijn werk is mijn hobby, of was het nou andersom? Anyways, ik kan me helemaal verliezen in het bedenken van nieuwe projectjes en ik blijf telkens mijn manier van fotograferen verder ontwikkelen. Ik volg graag veel collega's voor inspiratie en doe vaak masterclasses of workshops.


~ De raderen blijven maar draaien en draaien ~


Ik vind het zo tof dat ik alles zelf mag bedenken. Ik heb geen last van ruis of vertraging doordat 4 managementlagen ergens een plasje over moeten doen, of politiek geneuzel. Als ik bedenk dat ik iets wil toevoegen aan het aanbod ga ik het uitwerken. Daarmee ben ik nu superdruk, ik heb afgelopen weekend een 2-daagse masterclass bruidsfotografie gevolgd waarin ik van A tot Z heb geleerd wat er bij een bruiloft komt kijken, hoe je bruidsparen kunt begeleiden. Ik had nooit verwacht dat je naast een ceremoniemeester ook vaak als troubleshooter optreedt, en het heel handig is om een noodgevallenkit te maken met allerlei vlekverwijderaars (gooi je bij mij je rode wijn om OVER JE JURK? No problem!).


~ Ik vergeet mezelf dan soms wel een keertje ~


Hoewel ik het echt heel erg leuk vind allemaal, en ik met veel meer plezier en energie bij de kinderen ben en we leuke dingen doen samen, vergeet ik ook nog wel eens om voor mezelf te zorgen. Het is best lastig om met kinderen van 3,5 en 1,5 jaar álle ballen tegelijk hoog te houden. Maar dat kan natuurlijk ook helemaal niet. Er is geen clown op de wereld die jongleert met alle ballen tegelijk. Het gaat om de balans, dus avondje uit met de man, avondje vroeg naar bed met een boek, middagje met de oudste naar de bios en dan weer zwemmen met de jongste. Zo lang je alles met een soort regelmaat doet en iedereen, inclusief jezelf, de aandacht krijgt die ze verdienen. En dan moet ik nog uitvinden waar ik dan tussendoor mijn hobbywerk plaats, en dat ik dat radertje uitzet als ik iets anders doe.


Liefs,

Diana

Vorige:

Volgende:

Yummy, cookies! Nee sorry, deze kun je niet eten. Maar lees het vooral even door zodat je weet wat ik (of mijn website) met je gegevens doe.

Lees meer
Accepteren